Κέντρο Πρόληψης των Εξαρτησιογόνων Ουσιών Ν. Αχαΐας

Η ταυτότητα μας

•Το Κέντρο Πρόληψης Εξαρτησιογόνων Ουσιών Νομού Αχαΐας είναι Αστική μη Κερδοσκοπική Εταιρεία που λειτουργεί στο Νομό από το 1998 με τη στήριξη και εποπτεία του Οργανισμού Καταπολέμησης των Ναρκωτικών (ΟΚΑΝΑ). Αποτελεί μέρος της ευρύτερης πολιτικής για την πρόληψη που προβλέπει μεταξύ άλλων τη δημιουργία Κέντρων Πρόληψης σε όλους τους νομούς της Ελλάδας.
Το Κέντρο Πρόληψης στελεχώνεται από εκπαιδευμένο επιστημονικό προσωπικό διαφόρων ειδικοτήτων όπως κοινωνικοί λειτουργοί, ψυχολόγοι κ.α.

Λίγα λόγια για την ιστορία μας

•Στη σύσταση του Κέντρου Πρόληψης Ν. Αχαΐας πρωτοστάτησε η Κίνηση ΠΡΟΤΑΣΗ, η οποία λειτουργεί στην Πάτρα από το 1988 και έχει την επιστημονική ευθύνη των προγραμμάτων, καθώς και τοπικοί φορείς όπως η Νομαρχία, ο Δήμος Πατρέων, το Πανεπιστήμιο, ο Ιατρικός Σύλλογος και περιφερειακοί Δήμοι.
• Από το 1998 και μετά, πολλοί ακόμη τοπικοί φορείς αγκάλιασαν αυτή την προσπάθεια αναλαμβάνοντας κι αυτοί τη δική τους ευθύνη στην αντιμετώπιση του προβλήματος της εξάρτησης. Έδωσαν, έτσι, την ευκαιρία να αναπτυχθούν δράσεις πρόληψης σε όλο τον Νομό.

Το σκεπτικό μας

Ξεκινάμε από την διαπίστωση ότι η εξάρτηση από ουσίες μας αφορά όλους και όχι μόνο κάποιες περιθωριακές ομάδες ή ανθρώπους. Η χρήση ουσιών, καθώς και άλλες ακραίες συμπεριφορές όπως η βία είναι μία μορφή έκφρασης της δυσφορίας κάποιων ανθρώπων για τον τρόπο που ζούμε στις σύγχρονες κοινωνίες. Είναι δηλαδή ένας τρόπος για να «δραπετεύσουν» από τα δυσάρεστα συναισθήματα και την ψυχική πίεση που προκύπτουν από τις συνθήκες που βιώνουμε καθημερινά.

Ποιες όμως είναι αυτές οι συνθήκες; Είναι η αλλαγή των αξιών που γίνεται με γοργούς ρυθμούς και γεννά αβεβαιότητα και ανασφάλεια καθώς χάνουμε τα σταθερά σημεία αναφοράς μας. Είναι το πρότυπο ζωής που αναδύεται και προβάλλεται, αυτό του καταναλωτισμού και όχι της δημιουργίας. Είναι οι δυσκολίες στην επικοινωνία μας με τους άλλους ανθρώπους που μας κάνουν συχνά να κλεινόμαστε στον μικρό μας κόσμο. Είναι η αποξένωσή μας από τη φύση και επομένως από τον κύκλο της ζωής. Είναι η κρίση στις διαπροσωπικές μας σχέσεις. Είναι τέλος η αμφισβήτηση των θεσμών που άλλοτε στήριζαν και έδιναν κατευθύνσεις ζωής (πχ. σχολείο, οικογένεια).

Για μας επομένως πρόληψη θα ήταν όλες εκείνες οι δράσεις που στοχεύουν στην αλλαγή αυτών των συνθηκών ή της στάσης μας απέναντι σ’ αυτές. Θα ήταν η αναζήτηση εναλλακτικών τρόπων για να σχετιζόμαστε, να κατανοούμε και να αποδεχόμαστε ο ένας τον άλλον, να συνεργαζόμαστε, να μαθαίνουμε, να επιλέγουμε αξίες και στόχους, να σεβόμαστε τις ανάγκες μας, να φροντίζουμε το περιβάλλον μας, να δημιουργούμε αντί να καταναλώνουμε, να αναζητούμε πηγές δύναμης και στήριξης μέσα μας και γύρω μας. Να βρίσκουμε δηλαδή ή να δημιουργούμε νέο νόημα σε όσα ζούμε και όσα συμβαίνουν ευρύτερα, ώστε να αντλούμε ικανοποίηση και να μην χρειάζεται να καταφεύγουμε σε εξαρτητικές και άλλες δυσλειτουργικές συμπεριφορές.