|
ΤΟ ΣΤΕΚΙ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ
ΕΝΑΣ ΝΕΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΑΡΧΙΖΕΙ…
Επειδή η ζωή μας κύκλους κάνει, αλλά ποτέ τους ίδιους. Όπως η ανακύκλωση.
Για αυτό και ένα ΣΤΕΚΙ, για να μην στέκει μόνο του, σας χρειάζεται, αν βέβαια είναι και δική σας ανάγκη.
Η ιστορία του ΣΤΕΚΙΟΥ
Στην ΠΡΟΤΑΣΗ από πολλά χρόνια ονειρευόμαστε να προσθέσουμε έναν ακόμη κρίκο, το στέκι, στην αλυσίδα στην πορεία μας για τον άλλο τρόπο ζωής. Η ομάδα στεκιού ανέλαβε την επιχείρηση της πραγμάτωσης αυτού του ονείρου.
Τα αισθήματα που έχουμε για το ΚΔΑ στην ΠΡΟΤΑΣΗ, ιδιαίτερα στα πιο παλιά μέλη είναι αισθήματα σαν και αυτά που έχουμε για τα παιδιά μας. Ίσως γιατί είναι ο χώρος που βρίσκουν έκφραση τα παιδιά μέσα από τις ομάδες δημιουργικής απασχόλησης. Ίσως γιατί τα παιδιά μας οδήγησαν να πάρουμε την απόφαση να ξεκινήσουμε τον κύκλο ζωής του ΚΔΑ. Ίσως γιατί εδώ νοιώθουμε και εμείς οι μεγαλύτεροι παιδιά. Ίσως και για άλλους λόγους..
Το ΚΔΑ έχει την δική του ιστορία. Μία ιστορία περίπου 14 χρόνων. Άρχισε ένας πρώτος κύκλος πριν 14 χρόνια και στην συνέχεια προστίθενται συνεχώς και άλλοι κύκλοι.
Η σύλληψη έγινε στον 1o όροφο της παλιάς μαιευτικής κλινικής, Αγ. Γεωργίου 104, όπου φιλοξενείται η ΠΡΟΤΑΣΗ από τον Δήμο της Πάτρας, από το 1992 μέχρι σήμερα.
Βοήθησε και μας οδήγησε σε αυτή την απόφαση μία ομάδα εφήβων, που ανέβηκε στα γραφεία μας και μας ζήτησε χώρο για να κάνουν πρόβα για ένα συγκρότημα μουσικής που είχαν. Η διαίσθησή μας μάς οδήγησε να εμπιστευτούμε την υπόδειξη των παιδιών και να ακολουθήσουμε τον δρόμο που μας έδειχναν. Τι ουσιαστικότερη πρόληψη από έναν δημιουργικό τρόπο ζωής με στόχους και νόημα;
Όταν μετά από μερικά χρόνια διάβασα το Πέμπτο Βουνό του Κοέλο με συγκλόνισαν τα λόγια του προφήτη Ηλία στην γυναίκα που τον ρωτούσε μετά την καταστροφή της πόλης τους του Ακμπαρ, που θα βρει τροφή. «Ρώτησε τα παιδιά», της είπε.. «Αυτά τα ξέρουν όλα».
Όταν στην συνέχεια τα παιδιά οδήγησαν την γυναίκα να βρει τροφή, ο γέρος που ήταν μαζί της ρώτησε τον Ηλία: «Πως κατάλαβες ότι τα παιδιά ήξεραν;». «Γιατί ήμουν και εγώ κάποτε παιδί και ξέρω πως τα παιδιά δεν έχουν παρελθόν», απάντησε, ο Ηλίας. «Τα παιδιά τρομοκρατήθηκαν την νύχτα της εισβολής των Ασσυρίων, αλλά τώρα πια δεν τα απασχολεί άλλο.
Η πόλη μεταμορφώθηκε σε έναν παιχνιδότοπο». Και κατέληξε: «Τα παιδιά μπορούν να διδάξουν τρία πράγματα τους μεγάλους. Πρώτο, να χαίρονται χωρίς να υπάρχει λόγος, δεύτερο να απασχολούνται πάντα με κάτι και τρίτο να απαιτούν με όλη τους την δύναμη αυτό που επιθυμούν».
Η γέννηση του ΚΔΑ , έγινε εδώ στην Σαρανταπόρου 20 σε ένα πολύ φτωχικό και δύσκολο τότε περιβάλλον για το νεογέννητο. Βέβαια φάτνη και στάβλο δεν μπορούσες να το πεις ακριβώς, αλλά κάτι έφερνε από αυτά, το παλιό πρακτορείο μεταφορών ΓΕΜΑ.
Νοικιάσαμε αυτό το διώροφο με ένα πρώτο ενοίκιο περίπου 200.000 δρχ. Χρήματα δεν υπήρχαν.
Υπήρχε όμως όραμα, μεράκι και ενθουσιασμός για το μωρό με το ελπιδοφόρο μέλλον. Μία καλή συνταγή για να κινηθείς με ρίσκο και να επενδύσεις προσδοκίες και όνειρα. Έτσι βρέθηκαν μερικοί νονοί, μέλη και φίλοι της ΠΡΟΤΑΣΗΣ, που εγγυήθηκαν οικονομικά για περιόδους ισχνών αγελάδων που το μωρό θα είχε δυσκολίες επιβίωσης. Ευτυχώς τέτοιες ημέρες δεν είδαμε αλλά νοιώθαμε όμως την ασφάλεια από το νοιάξιμο. Ίσως και για αυτό δεν είδαμε τέτοιες ημέρες.
Πέσαμε με τα μούτρα στην δουλειά. Τα παιδιά, οι εθελοντές, οι φίλοι. Καθαρίσαμε το γιαπί, το νοικοκυρέψαμε, το στολίσαμε. Φτωχικό αλλά όμορφο. Ήταν ο χώρος μας και αυτό τα έλεγε όλα. Έγιναν εκδηλώσεις, πάρτυ, συμμετοχές με γκρουπ στο καρναβάλι και πολλά άλλα. Δύσκολες αλλά ωραίες εποχές.
Χαιρόμαστε πολύ από αυτό το μεγάλωμα του ΚΔΑ, όπως χαίρεται κάθε γονιός που βλέπει το παιδί του να ωριμάζει. Αλλά φοβάται ταυτόχρονα γιατί το μεγάλωμα σημαίνει και ρίσκο και κινδύνους, αλλιώς πως θα μεγαλώσει κανείς ; Δεν μεγαλώνει κανείς πνευματικά και συναισθηματικά μέσα στο κέλυφος της οικογένειας. Τότε νοιώσαμε και εμείς ένα μεγάλο φόβο.
Λες τώρα που μεγάλωσε το παιδί να μας το απαγάγουν; Έξωση το λένε για ιδιόχρηση. Η πιθανότητα ήταν αυξημένη καθώς ο χώρος είχε αλλάξει τελείως. Μεγάλη αγωνία.
Έπρεπε να κατοχυρώσουμε το ΚΔΑ στην ΠΡΟΤΑΣΗ για να μπορέσει να συνεχίσει να μεγαλώνει. Το διερευνήσαμε, το διαπραγματευθήκαμε. Το αποτέλεσμα ήταν ότι αυτό κόστιζε. Περίπου 60 εκ.
Αφού συνήλθαμε από το πρώτο σοκ, αρχίσαμε να ψάχνουμε τις τσέπες μας. Δεν μαζέψαμε πολλά. Σκεφτήκαμε τους φίλους, καθώς ο φίλος στην δυσκολία φαίνεται. Καλέσαμε στο ΚΔΑ όλους όσους μας εκτιμούσαν για την δουλειά μας και μοιραστήκαμε μαζί τους τον πόνο μας ή καλλίτερα εκφράσαμε τα συναισθήματά μας. Μας συμπόνεσαν και συμπαραστάθηκαν, οι πιο πολλοί ηθικά. Σημαντικό είναι και αυτό αλλά χρειαζόμαστε και υλική ή καλλίτερα οικονομική συμπαράσταση. Σε μία όμως από τις συναντήσεις άρχισε να φαίνεται φως στο τούνελ. Ο υφυπουργός τότε αθλητισμού Α. Φούρας κατόρθωσε να χορηγήσει από το ποσό του Πρωτο-Γκολ που εδεσμεύετο για δράσεις πρόληψης της χρήσης ναρκωτικών, το ποσό των 30 εκ.
Το ηθικό ανέβηκε κατακόρυφα. Ενθαρρυνθήκαμε όλοι και πιο πολύ οι γνωστοί νονοί, παλιά μέλη και φίλοι της ΠΡΟΤΑΣΗΣ, που είχαν εγγυηθεί για την ενοικίαση. Τον τρόπο τον γνωρίζαμε. Εγγυήθηκαν και πάλι για τις δόσεις του δανείου. Έτσι πήραμε ένα δάνειο 30 εκ. και αποκτήσαμε τίτλους ιδιοκτησίας στο ΚΔΑ. Το παιδί πλέον δεν κινδύνευε. Εκτός από πνευματικά ανήκε και σωματικά στην ΠΡΟΤΑΣΗ. Το μέλλον του θα στηριζόταν σε ανθρώπους που το αγαπούσαν και νοιάζονταν. Άνθρωποι που συνεχώς πληθαίνουν καθώς αναγνωρίζουν πολλά προτερήματα στο έργο που επιτελείται στο ΚΔΑ.
Άρχισαν να γίνονται κατασκευές στον χώρο, βοήθησαν και υπηρεσίες του Δήμου καθώς συγκινήθηκαν από την προσπάθεια. Ο χώρος απόκτησε τις πρώτες κερκίδες, ψευδοροφές, εξαερισμούς, άλλαξε η γκαραζόπορτα, πλακοστρώθηκε, έγιναν οι πρώτες τουαλέτες, κουζίνα και έγιναν πολλές σημαντικές αλλαγές. Έγινε πραγματική μεταμόρφωση. Ο χώρος ήταν πιο λειτουργικός, όμορφος και ζεστός. Το νήπιο έγινε παιδί.
Πήγε και σχολείο ή τις περισσότερες φορές το σχολείο ερχόταν εδώ είτε με την μορφή σεμιναρίων ή προγραμμάτων που κάναμε σε μαθητές Δημοτικών, Γυμνασίων και Λυκείων.
Ήταν η εποχή που αρκετοί νέοι κύκλοι δραστηριοτήτων ξεκίνησαν.
To 2005 ξεπληρώσαμε το δάνειο. Έτσι το παιδί πλέον έχει ανοικτό το μέλλον του και δεν είναι υποθηκευμένο.
Αλλά έμπαινε πλέον στην προεφηβεία του. Νέες ανάγκες. Ανάγκες που ανεβαίνουν επίπεδο στην κλίμακα του Μάσλοου. Εξ άλλου, το ξέρετε, δεν ησυχάζεις ποτέ με τα παιδιά.
Ανάγκες που για να καλυφθούν έπρεπε να γίνει και αλλαγή στην δομή, όπως και στην εφηβεία γίνονται τόσες σωματικές αλλαγές όσο και στην λειτουργία Υπάρχει η ανάγκη για πνευματική και ψυχολογική ωριμότητα. Είχε και αυτό ένα κόστος. Σε Ευρώ τώρα αλλά ένα άλλο οικονομικό κόστος.
Τώρα πλέον είμαστε πιο έμπειροι. Τον δρόμο τον ξέραμε. Πήραμε ένα νέο δάνειο.
Αυτή την φορά δεν χρειάστηκαν οι γνωστοί συγκεκριμένοι νονοί καθώς νονοί έγιναν τα μέλη των ομάδων της «ΠΡΟΤΑΣΗΣ», μέσα από την συμμετοχή τους στο οικονομικό πρόγραμμα της Κίνησης. Επιπλέον όμως αυξήθηκαν οι φίλοι, τα αρωγά μέλη που μέσα από μία μικρή ή μεγαλύτερη μηνιαία συνδρομή μας στηρίζουν οικονομικά. Η φιλοσοφία μας είναι να στηριζόμαστε όσο το δυνατόν σε περισσότερους ανθρώπους στην τοπική κοινωνία, καθώς πιστεύουμε ότι πρόληψη πρέπει να είναι υπόθεση της τοπικής κοινωνίας.
Έτσι άρχισαν νέες κατασκευές οι οποίες είχαν στόχο να καλύψουν και τις ανάγκες λειτουργίας ενός στεκιού της «ΠΡΟΤΑΣΗΣ», μία διαπιστωμένη ανάγκη από τα μέλη και τους φίλους μας. Ήταν η συνέχεια ενός παλιού ονείρου που είχαμε προσπαθήσει να πραγματοποιήσουμε πριν αρκετά χρόνια με το πρόγραμμα για εφήβους. Take your coffee, built your future. Τότε δεν τα καταφέραμε. Τώρα το όνειρο έπαιρνε την εκδίκησή του.
Το αποτέλεσμα αυτής της προσπάθειας είναι αυτό που βλέπετε σήμερα. Το ΚΔΑ μπορούμε να υπερηφανευόμαστε ότι έγινε έφηβος.
Η ομάδα του ΣΤΕΚΙΟΥ
Πέρυσι δημιουργήθηκε η ομάδα στεκιού η οποία δούλεψε στην επεξεργασία της ιδέας.
Η φετινή ομάδα που αποτελείται από τα περυσινά μέλη, αλλά και καινούργια έχει την ευτυχία να ξεκινήσει την λειτουργία του στεκιού. Στην ομάδα συμμετέχουν 18 μέλη της ΠΡΟΤΑΣΗΣ. Παράλληλα όμως βοηθούν σημαντικά σε αυτή την προσπάθεια και όλες οι άλλες ομάδες και οι φίλοι μας.
Με το ξεκίνημα αυτή την χρονιά η ομάδα βρέθηκε αντιμέτωπη με μία σημαντική πρόκληση. Τα οικονομικά της ΠΡΟΤΑΣΗΣ ως συνήθως εμφανίζουν πάντα παθητικό καθώς πάντα κάνουμε περισσότερα από αυτό που μας επιτρέπει η οικονομική μας κατάσταση. Αυτό το θεωρούμε μέχρι κάποιο σημείο θετικό γιατί αποτελεί ερέθισμα για κινητοποίηση. Χρήματα για τον εξοπλισμό του στεκιού δεν υπήρχαν. Θέλαμε όμως πολύ να ξεκινήσουμε.
Ένας στοιχειώδης εξοπλισμός κόστιζε περίπου 2.500 €. Η ομάδα αξιοποίησε την παλιότερη εμπειρία του Φορέα. Αποφάσισε να προχωρήσει στην αγορά του εξοπλισμού, χρησιμοποιώντας πιστωτική κάρτα μέλους, αξιοποιώντας την ευκαιρία 6 άτοκων δόσεων που διευκόλυναν τα εργοστάσια.
Ελπίζει ότι η λειτουργία του στεκιού μέχρι το τέλος του έτους θα καταφέρει να καλύψει αυτό το ποσόν. Στην περίπτωση όμως δυσκολιών θα καλυφθεί το ποσό του ελλείμματος από αυτοχρηματοδότηση των μελών της ομάδας. Μετά από αυτή την ρύθμιση τα πράγματα προχώρησαν με μεγάλο ενθουσιασμό, με μεγάλη δέσμευση και εργασία από όλους μας.
Όπως αντιλαμβάνεσθε έχουμε επενδύσει στην προσέλευσή σας τις Παρασκευές τόσο στο καφέ, όσο και στις εκδηλώσεις. Από την δική μας την πλευρά θα προσπαθήσουμε να κάνουμε το καλλίτερο για να βρίσκετε ελκυστικό, ενδιαφέρον, όμορφο και κυρίως χρήσιμο το στέκι, με πολλές προκλήσεις όπως ταιριάζει σε έναν έφηβο.
Ήδη το στέκι πριν ακόμη ξεκινήσει άρχισε να διευκολύνει στην περαιτέρω ανάπτυξη της επικοινωνίας των μελών της ΠΡΟΤΑΣΗΣ. Άρχισε να συμβάλλει στη επικοινωνία με την γειτονιά καθώς φιλοδοξούμε το στέκι να έχει και έναν ρόλο δικτύωσης με την γειτονιά. Να αποτελέσει έναν χώρο συνάντησης, δράσης και δημιουργικής απασχόλησης για όλη την γειτονιά, με τον ίδιο τρόπο που οι ώριμοι έφηβοι μπαίνουν στο επίκεντρο της ζωής και όχι στο περιθώριο..
Απόσπασμα από την ομιλία του Βασίλη Πασσά
στην έναρξη λειτουργίας του Στεκιού της «ΠΡΟΤΑΣΗΣ»
την Παρασκευή 21/12/2007
|
